Veel mensen vroegen ons, wat doen jullie nu? Geen camper meer? Dan was ons antwoord; het gaat om de invulling van je vakantie. Wat ga je doen tijdens de vakanties. Fietsen. OKxc9, die namen wij mee achter op de Camper. Naar de winkel, deden wij op de fiets. Onderweg wel met de Camper, wat een voordeel is, want je doet je diepvries direct in de vriezer. Maar voor ons lag het probleem in het overnachten. Natuurlijk, er zijn prachtige camperplaatsen, met wel 150 Campers. Maar mijn echtgenote voelde zich niet prettig op camperplaatsen. Zij miste de gemoedelijkheid op de camping. Dus ook met de Camper op de Camping. En daar moest hij blijven staan. Terwijl ik de plaats wilde afbakenen en tochtjes maken in de omgeving. Wij kwamen er niet uit en heb ik de knoop doorgehakt. Terug naar auto en caravan.
Het was een prima onderhouden en technisch goede Camper. Daar

hebben wij heel wat uurtjes ingestopt.

En dit is de Home-car die wij er voor in de plaats hebben genomen. Ook mooi.

En deze auto (diesel 110pk) moet ons nu naar andere oorden brengen.
Ze vragen mij wel, geen spijt dat je geen Camper meer hebt. Ik zeg maar, vrede in het gezin is belangrijker. En het is met de auto wel comfortabeler. Maar goed. Ik hoop dat de nieuwe eigenaar veel plezier van zijn camper heeft.
Het is nu 1e paasdag en eigenlijk staan wij te trappelen om er weer op uit te trekken. Natuurlijk hebben wij de caravan al uitgeprobeerd, door een paar dagen in het najaar naar…DOKKUM. Mooie stadscamping en een prachtig stadje. Kijk maar eens naar de foto’s.
 

En ben je in Dokkum, dan denk je direct aan Bonifatius. Nou, ik kan u zeggen hij staat er nog steeds.

Wat is dat nu?

Tja, meningsverschillen tijdens de vakantie over op de camping blijven of met de Camper op pad, noopten ons om de Camper in te ruilen. Maar niet na een heerlijke vakantie in Oostenrijk.
    Zo laat in het seizoen zijn wij nog nooit op vakantie gegaan. Maar onze lieve kleindochter Yara weerhield ons om eerder te gaan. Het kon nu. Met broer Henk was afgesproken om een paar dagen naar Oostenrijk te gaan. Hij zou dan in de buurt een appartement zoeken om te overnachten. Het hield wel in om in een dag of twee naar Oostenrijk te rijden. Eigenlijk tegen ons principe om niet meer dan 250 km te rijden op een dag, maar goed. Nood breekt wetten zeggen wij dan. Via de A31 vanuit het Noorden naar Dortmund en daar de Sauerautobahn op. Nog altijd een prachtige verbinding richting Frankfurt en Wurzburg. Daar richting Ulm, maar voor Rothenburg a.d. Tauber er af naar de camping  "Romantische Strasse". (http://www.camping-romantische-strasse.de/) Romantstrassecamping_2
    Dit is een overnachting camping die bij ons goed in de smaak is gevallen en gaan er vaak overnachten als wij richting zuiden gaan. De camping ligt bij het plaatsje Greglingen. Hier is het ook heerlijk verwennen met een maaltijd in de Gaststube.
    Na de douche en ontbijt weer op pad gegaan. Naar de autobahn E7 richting Ulm, Memmingen, Kempten en Fussen. Hier houdt de autobahn op en moet je verder via de Fern-pass. Dit is een mooie route die wel enige tijd kost. Vooral het begin is het een smalle weg. Later op de Fern-pass ook. Vooral bij de wegopbrekingen. Het was passen en meten met de campen en bussen en vrachtwagens. Via Imst naar onze voorlopige bestemming Petneu gereden. Wij dachten een aardige camping in Petneu te hebben gevonden in het ACSI boek, (camping Arlberg) met elke plaats zijn eigen sanitair. Maar dat viel tegen….! Je kijkt tegen hokken aan en dat wil je toch niet. In de winter is het wel mooi, want dan kun je je kleren in de het sanitair hok drogen. Het is lekker warm daarin door de boiler.      Camping Sportranch ligt wat dichter bij het dorpje en de winkels en was het ook best vertoeven. Goed sanitair en vriendelijke mensen. En …. mooi uitzicht.
Henk was ook aangekomen en had vlakbij aan de overkant van de straat een appartement bemachtigt. Maar … op 1200 meter hoogte is het best wel koud. En laat het nu ook nog veel regenen. Dat had tot gevolg dat ‘s morgens de bergen helemaal wit waren van de sneeuw. Maar toch? Geef mij maar 25 graden warmte.
    De camping mevrouw gaf ons een kaart waarmee je GRATIS als campinggast van het openbaar vervoer gebruik kan maken. De volgende dag was het redelijk weer en zijn we met de bus naar St. Anton gereden. Daar wat in de bergen gelopen. Het zal daar in de winter best wel drukker wezen. Op een terrasje wat gedronken en weer de bus opgezocht richting Petneu. Broer Henk zag plotseling een "kudde koeien". Wij niet, het waren paarden! Hilariteit alom. Goede actie Henk.
    ‘s Avonds was er in Petneu een concert van de plaatselijke fanfare en dat bleek een feest te zijn omdat het 21 juni was en de zomer officieel begon. Op de bergen rondom werden vuren ontstoken, wat een mooi gezicht was. En dan te bedenken dat deze mannen die de vuren aanstaken, ook nog weer in het donker naar beneden moesten.
    Omdat het koud was kwamen de plaatselijke schonen met een zeupie langs, wat plaatselijke warmte gaf. Wel lekker.

    In de camper maar een extra deken opgezocht omdat de temperatuur inmiddels gedaald was tot bijna 0 graden. Het sliep trouwens heerlijk en we kropen diep onder de wol.

    Regen op 22 juni. Overlegd wat te doen. Informatie opgevraagd en bleek dat het in Lienz toch veel beter was met de temperatuur. Besloten om daar maar naar toe te gaan. Broer Henk was er ook, maar hij sliep in een pension.
Het weer was dermate slecht, dat wij weinig konden wandelen in de bergen. Wel andere dingen ondernemen. Gratis met de bus naar St. Anton. Daar wel wat gelopen in de bergen, maar niet te hoog. Droog blijven was het.

Vuuuuuur!!!De bergen stonden in vuur en vlam. Mannen uit de dorpen waren de bergen in getrokken om een kruis te maken en op de top hout in brand te steken. Dit allemaal om afscheid te nemen van de lente en de zomer te verwelkomen. Voorlopig was het verschrikkelijk koud en de borrel die gekocht kon worden bij de muziek koepel was echt lekker.

De volgende dag tikte het met regelmaat op de Camper. Hagel? Nee, regen en sneeuw. Begint mooi deze vakantie. Druk overleg met broer Henk en besloten werd om naar Lienz te vertrekken. Naar Camping Ammlach. Ongeveer 10 minuten fietsen buiten Lienz. Mooie camping met zwembad. 12 graden was het water, maar toch di-hearts die gingen poedelen. Blank er in en blauw er uit. De andere foto toont het landhuis waar in de kelder fantastisch mooi sanitair was. Echt een aanrader om daar eens te kijken. Hier werden wij wel warm van. Ook van de hartelijke mensen, mede-kampeerders om ons heen. Gezellig.

De volgende dagen scheen de zon en steeg de temperaturen naar aanvaardbaar niveau. 20 to 24 graden is best aangenaam. Dus?  Fietsen, wandelen, vakantie houden. Het plekje op de camping was mooi. En als je fietsen gaat, dan moet je onderweg foto’s maken.
Lienz ligt in een dal en is prachtig om te fietsen. Niet alleen de stad maar ook langs de rivier. De fietspaden schreeuwen om bereden te worden. Zelfs oma op de driewieler en peuters doen hun best om de natuur te bewonderen.
In Lienz zijn we met de cabine omhoog gegaan en een mooie tocht gemaakt. Echt genieten van de overweldigende natuur. Heb je ook in Turkije, maar om daar in 40 graden te lopen? Nee Oostenrijk is mooier. Denk ik. 
Ruige rivier, waar in het weekend WK kano varen werd gehouden. Mooi om te zien, maar niets voor mij. Te nat.
Hier liggen aan beide zijden fietspaden.

Broer Henk pauzeert even. En geniet. En wij natuurlijk ook. Tja, die Italianen van de Camping maakten er ‘s avonds ook wat moois van.
Dit was ons uitzicht uit de voortent. Mooi toch?
Broer Henk weer naar huis en wij wilden naar onze vertrouwde Camping van de fam. Hofer in Zell am Ziller. We komen daar al een paar jaar (op doorreis) en blijven daar een paar dagen.
Nu om de Hintertux te komen bewonderen. Met een propvolle bus de berg op. stapvoets, want hij kon het amper trekken. Gelukkig kwamen wij heelhuids boven. En denken wij, naar beneden gaat het altijd. Hij zal toch wel goede remmen hebben? Eh, niet aan denken.

Zo even een impressie van de Hintertux. Wij vonden het overweldigend. Op de gletsjer kon je gewoon skie_en en dat werd massaal gedaan. Lekker in de zon op 3000 meter is ook mooi. En je wordt er niet zo moe van. Ik tenminste niet.
De terugreis verliep beter dan de heenreis. Nu een goede bus te pakken. Maar snel ging het wel. Man,man, man, wat durven deze lui (vrouwspersoon) te rijden.

Na een week genieten van de heerlijke berglucht, weer richting huis. Via camperplaatsen waar je vaak voor een paar euro kunt overnachten, kwamen wij weer thuis.

4 Juni 2008. De camper is ingepakt en startklaar. Nog een laatste blik naar huis en daar gaan wij. Via de A37 en de A31, Venlo en Roermond, naar Luxemburg.  Op een leuke (ACSI) camping in Enscherangene aan een riviertje onze camper neer gezet en.. RUST.  Het sanitair was niet zo geweldig maar het ging wel zo. Lekker geslapen en de volgende morgen broodjes gehaald en waren wij klaar om richting Parijs te gaan. Via de Ardennen dwars door Belgixeb kwamen wij bij Parijs. Het was de bedoeling om Parijs heen te rijden, maar goed, het liep anders. Dwars door Parijs dus. Richting de camping aan de westzijde van Parijs (Maison Lafite). Onze navigatie gaf aan bij een rotonde >rechtdoor> door een tunneltje onder de rotonde door. Opeens een klap, remmen en zagen wij dat de tunnel maar 2.60 meter hoog was en de camper is 3 meter hoog. Gelukkig sloegen kettingen tegen de camper om te waarschuwen en konden wij via een ontsnappings route via de rotonde weer op onze route komen. Mensen…kijk uit met die navigatie apparaten. Hij stond nog wel op… vrachtwagen ingesteld.  Maar goed wij kwamen op de camping in Parijs aan midden op een eiland in de Seine.  En.. op 7 minuten lopen van de Metro en trein station.  Alleen jammer dat het plekje direct aan het water zo scheef liep dat wij de camper niet vlak konden krijgen. Dus een ander plekje gezocht, met wel nog zicht op de Seine.
Op deze foto staat het kasteel Mayson Lafite, waar deze wijk van Parijs naar genoemd is.

De volgende dag van de camping naar het station gelopen en DAG kaartjen gekocht (x809,30,-) voor de trein/metro/en de bus. Ook de lift bij de Sacracour kun je hiermee gebruiken. Maar dat komt later. De metro gaat eerst nog boven de grond over de Seine en duikt dan onder de grond. Na 30 minuten stonden wij al aan de voet van de Eiffeltoren. Goed dat wij een expert (onze zoon) bij ons hadden die de ondergrondse op zijn duimpje kent. Na enkele honderden Japanners en andere belangstellenden kwamemn wij bij de voet van de toren waar de kaartjes gekocht konden worden. Op naar de top.

Tja, Parijs zonder de Eiffeltoren? Dat kan natuurlijk niet. Jammer dat het iets bewolkt was. Maar het was een leuke ervaring.
Maar goed, er is nog meer te zien. Dus weer in de ondergrondse gedoken en zoef, zoef, stonden wij bij de Notre Dame. Een indrukwekkende gotische kerk. na dit bekeken te hebben, zijn we een wandeling langs de Seine gaan maken, de oudste brug van Parijs overgelopen en bij een metro station richting de Sacre Cour gereden. Dit is een oorlogsmonument om de soldaten te gedenken die gevallen zijn. Veel jongelui op de trappen die zongen en muziek maakten.
Wij zijn de vele trappen omhoog gelopen en kwamen er boven achter dat er ook een kabelbaan liep, waar wij met de dagkaarten ook meekonden.
Beneden gekomen zijn we met de bus en de metro naar de Arc de Triomphe gegaan. Ook dit monument is gewijd aan de oud strijders die trots poseren met hun vele medailes op de borst.
Ook een mooi gezicht op de Champ Elysee. Je kijkt verder boven op de Arc de Triomphe uit op de 12 aveneu’s. Een geweldig gezicht. Al die auto’s, scooters, fietsen, die om elkaar heen krioelen. En het gaat nog allemaal goed ook.
We hebben vandaag genoeg gezien van Parijs. Terug naar de camping en RUST!

Zondag 8 juni 2008. Vroeg op en gegeten om weer naar het station te gaan om Parijs verder te verkennen. Michiel wist van de Grande Arche en wilde daar eens gaan kijken. dit een belangrijk en voor al futuristisch vormgegeven stadswijk waar vooral zakenpanden te vinden zijn.  En, het moet gezegd
worden, het ziet er mooi vormgegeven uit.
Alles heeft ook zijn keerzijde, want in een retaurantje waar wij koffie gingen drinken, kregen wij een mini-kopje, echt 1 slok en weg was de koffie, voor de prijs van x80 5,50. Hallo Parijs.
Maar goed , wij kwamen er snel achter dat je een kannetje of zo moeten bestellen. Je bent dan wel 10 euro armer, maar dan heb je ook wat.

Laten we ons plezier maar niet vergallen en zo duiken wij weer de Metro in en uitgestapt bij de ‘La Madeleine’. Een prachtig Kerkgebouw met de uitstraling van een Griekse tempel. Echt genieten, ook binnenin. Buiten stonden meisjes
van de plaatselijke padvindersclub, koeken en cake te verkopen, om de kas te spekken. En lekker dat dit was. Goed actie dames!
Na ons gelaaft te hebben togen wij naar de Place de la Concorde. Nee, geen vliegtuigen hier. Wel een groot plein met een obelisk uit Egypte van
3200 jaar oud. Ook een mooie fontein siert dit plein. Je hebt hier ook weer uitzicht op de Eiffeltoren, die overal bovenuit steekt.
Van de Place de la Concorde loop je door het park naar het Louvre. De Mona lisa straalde ons al toe. Maar om daar nu zoveel geld voor te besteden?  Eh… naar amper beraad besloten wij het te houden op de buitenkant van het Louvre. Wat ook erg mooi is.
Misschien dat wij ooit nog eens speciaal voor het Louvre met de Mona Lisa en de schilderijen van Vermeer, naar Parijs gaan.
Dan kun je ook de tijd er voor uittrekken.

Langs de Seine terug gelopen naar de Pont Neuf, wat de oudste brug in Parijs is. Veel schilders hebben deze brug op het doek vastgelegd. We liepen er overheen en aan de andere kant de boot genomen voor een ontspannende tochtje van een uur over het water.   
  Onderweg zagen wij een ‘Amfhycar’ op een boot staan. Voorbereid op donkere dagen voor zijn woonboot.  Toch mooi om alles rustig van de boot te bekijken. Je rust even lekker uit van het wandelen en je ziet veel.
Een ‘dooie’ boel vonden wij de begraafplaats waar rocklegende Jim Morrisson van "de Doors" begraven ligt.  Bij dit graf werde nog wel eens feesten met veel drugs gehouden. Hierdoor is het graf zelf wel beschadigd. Maar gauw weer verder!

Op een plein bij de ‘Quik’ waar wij wat gegeten hebben, was een groot scherm van wel 8 bij 10 meter geplaatst waar de tennisfinale van roland Garos getoond werd.

Hierna was het ‘Grande Paleis’ aan de beurt om bezichtigd te worden. Kaartje gekocht en… teleurstelling. Kijk maar op de foto, dit was het kunstwerk. Een paar roestige platen. We hebben nog even er heel kunstzinnig bijgestaan.

De Dome des Invalides was gesloten, dus wij hebben "Napoleon" en zijn broers geen hand kunnen geven.

De dag was voorbij. terug naar de camping. Ons bezoek aan Parijs is hiermee afgesloten. Michiel gaat morgen weer terug om met de trein wat verder te reizen wij gaan richting het zuiden.Vroeg op vandaag. Michiel moet vroeg zijn trein halen. Hem naar station gebracht en zijn teruggelopen naar de camping. Bij de spoorbrug hoorden wij twee knallen. Stond daar een trein stil. Dat zou Michiel zijn trein toch niet zijn? later hoorden wij dat dit inderdaad zo was. gelukkig had hij wat speling en heeft hij zijn trein wel gehaald.

Na het eten zijn wij op de fiets gestapt om langs de Seine te fietsen. Tot op een kleipad na lukte dit aardig, wel zaten de fietsen onder de modder. Dit bij een garage afgespoeld met water. Bedankt luitjes hiervoor.
Door de stad heen kwamen wij in een mooi bos met prachtige fietspaden. Maar we kwamen vast te zitten bij een wegopbreking en hadden de keus terug of door een natuurgebied richting stad. Dat gedaan. Kwamen wij bij paardestallen terecht, echt omnoemelijk groot complex.
Wij waren net op tijd thuis om Nederland met 3-0 te zien winnen van Italie.

10 juni 2008. Eerst maar even naar de bakker in de stad. Want de maag knorde al weer. Zo waren wij weer in de opperste stemming om onze weg naar het zuiden te gaan. Maar niet zonder oponthoud. Probeer maar eens dwars door Parijs heen te komen. Door wegomleggingen kwamen wij uit bij Versailles en de tuinen. Is dat even mooi!  Wel erg druk daar. Na twee uur! Ja, twee uur waren wij Parijs uit en konden wij richting zuiden gaan. Mooie heuvelachtige wegen naar Fontaine, daar verder over de N7 en later binnendoor naar:
11 juni 2008 Vaily sur Sauldre, waar wij op een camperplaats overnacht hebben. leuke schone plaats met douches en stroom voor maar weinig geld. Er stonden 12 campers met veel Fransen en een paar Duitsers.
In het dorp de volgende morgen boodschappen gedaan en verder getrokken. Via de D926 en de D940 kwamen wij in Bruere – Allichamps. Dit is een plaats bij St. Amand-Montrond, waar aangegeven stond dat dit precies het midden van Frankrijk was. Leuk toch?
Vlak voor Montlucon gepauzeerd. In deze buurt waren wij al eerder geweest en zagen allerlei bekende plekjes.
Na de pauze doorgereden naar Remy de Blot waar een camperplaats zou zijn. Deze was er wel, maar zo verwaarloosd en GEEN stroom, dat wij doorgereden zijn naar een ACSI camping in Chatel-Guyon, dit is vlak voor Clermond Ferrand.12 juni 2008.  Na het dagelijks brood te hebben ingeslagen, zijn wij in Rion gaan tanken. De weg vervolgend naarde A75.  "dit is de tolvrije weg van Clermond Ferrand naar het zuiden".  Wij zijn bij Millau van de weg gegaan richting La Cresse. Daar de ACSI camping opgezocht voor een paar dagen oponthoud en even bij te komen. Poeh, warm hoor. Maar mooi omgeving.             Maar het was niet allemaal zonneschijn. Door een plotselinge windvlaag vloog de luifel die ik net had uitgedraaid en op 1 kant had vastgezet, OVER de camper heen. Helemmal kapot. Met man en macht de luifel van de camper gehaald. Verzekering dekt de schade? Nee, bij de Postbank niet. Jammer.        
Daar ligt de kapotte luifel.
Thuis hebben wij bij Obelink in Winterswijk een nieuwe gekocht. x80 105,- goedkoper! 

Hier op deze terrassencamping kun je toch heerlijk fietsen. Er zijn wel een paar wat steilere stukjes, maar zelfs Elly lukte het.  ook kun je naar Millau fietsen. Dit is ongeveer 15 km en heel goed te doen.
Naar de nieuwe brug fietsen vonden wij wat te ver. Dit hebben wij met de camper gedaan. Wat een prachtige brug. Bij de brug kun naar een parkeerplaats en een infocentrum. Ook is het mogelijk om naar het begin van de brug te lopen.

Als je aan de tarn staat, dan wil je ook de Gorges du Tarn zien. Hier loopt een mooie kronkelige weg langs de Tarn. Met fantastische uitzichten. Nu even stil weze, nog even genieten. Kijk ook maar. Hier willen wij zeker nog eens weer             terugkomen. Dit is ons goed bevallen.

18 juni 2008 – we trekken weer verder. Via de D911 richting Cahors. Overal binnendoor met hele goede wegen om te rijden. Voor ons hoeft de grote weg niet meer. Een pauze hielden wij bij Villefrance de Rouerque, waar van boven op keken. Dan ziet zo’n stad er toch veel mooier uit.
Om 15.15 uur kwamen wij op de camping Sarlat la Caneda. een mooie camping met goed sanitair en vriendelijke ontvangst. En….een zwembad. Sarlat is een middeleeuws stadje. Je kijkt je ogen uit.   

Bij de linker foto was een markt in een oud gebouw, met wel 5 meter hoge deuren. Waar zouden die nu voor dienen. Wel leuk om te zien.
Andere camping gasten maakten ons attent op een fietspad die op een oude spoorbaan was gelegd.  Om er te komen moest je wel even een ferme klim maken. Het is daar een beetje heuvelachtig, maar het is wel te doen. Het fietspad loop met een brug over de Dordogne. Weer zo’n mooie rivier. Wij gingen eten bij een restaurantje die uitkeek op een smalle brug waar twee vrachtwagens elkaar NIET kunnen passeren. Een bus probeerde het wel, met als gevolg een urenlange stremming doordat alles vast kwam te zitten. ‘s avonds met de buren aan het Jeu de boules geweest.
Zaterdag met de buurtbus naar de markt in Sarlat geweest. Wel gezellig, maar meer voor de dames. Je zag veel streekgebonden producten (Fooie grass) en schilderijen. Ook chocolade producten komen hier weg.
Henk en Anneke Snikkers uit Laag Zwaluwe, waren ‘s avonds bij ons op visite en hebben wij samen naar voetbal gekeken. Nederland – Rusland. Bah, Hidding.
Henk wamen wij op de camping tegen. Hij reed in een Lomax. Eeen eigenbouw auto, met als basis een citroen CV4. De lelijke eend. Henk konden wij nog een goede tip geven over een mooie uitlaat voor de Lomax die in Kielwindeweer gemaakt worden.

22 juni 2008, het kriebelde weer. Dus afscheid van de buurtjes op de camping genomen en richting noorden. Langs zeer smalle bergweggetjes en andere mooiere wegen kwamen wij in La Bourboulew. Mooie stad met mooie uitstraling. Zelfs de tour de France kwam door deze stad. Wij gingen 1000 m hoger naar een kleine camping. Via navigatie apparaat. Linksaf zei Mia van de Mio. Dit terwijl de bordes lieten zien..rechtsaf. Toch linksaf. En…. ja hoor een steile helling van 20%. wij hebben het gehaald in de eerste versnelling. De hele straat hing uit het raam. Was het boven op de camping Murat le Quaire, nog waardeloos ook. Slechte ontvangst, geen winkel in de buurt. Uitzicht was wel mooi.

23 juni 2008 Afgedaald naar Bourboule en daar gewinkeld. Onze tocht ging verder naar Clermond Fernand. Wij kwamen bij de Puy de Dome langs, waar vroeger nog wel een etappe van de tour aankwam.
Toen wij bij Rion langs reden zagen wij een leuk circuit, waarschijnlijk voor karts, maar het lag er mooi bij. De rit voerde ons door het mooie natuurgebied die de Morvan heet. Bij Autun getankt en zagen wij een leuke kleine camping met een alleraardigste Nederlandse jonge dame, die haar geluk met haar man in Frankrijk heeft gevonden.
‘s middags een lange wandeling gemaakt door het mooie gebied.    
   
Zo langzamerhand moeten wij toch ook eens richting huis gaan denken. De kaarten er bij gepakt en een camping bij Epinal gevonden.

25 juni 2008, dwars door het Bourgondische land, met zijn wijnvelden en zijn vele wijnhuizen. Even voorbij Dole gepauzeerd en werd de lucht donker en begon het te regenen. Wat is dat nou..! Gelukkig was het na een kwartiertje weer droog en kwamen wij tegen 15.00 uur bij de camping in Epinal. Deze camping moet je meer zien als een doorgangs-camping. Ziet er verwaarloosd uit. Het personeel is uiterst vriendelijk. Er zijn ook douches en WC ‘s. Bah. Scheve plaatsen waar de camper moeilijk recht te zetten is. Op een soort parkeerplaats stonden we nog redelijk. De camping is gesitueerd naast de plaatselijke voetbalstadion.
We zijn gelijk maar naar de stad gaan wandelen. Door het park kwamen wij bij het<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>kasteel welke nu een bouwval is. Bij dit kasteel kun je een voetpad nemen steil naar beneden en kom je midden in de stad uit. Epinal is een hele mooie stad met een opvallende Kathedraal en zij gebrandschilderde ramen. De Moesel loopt door deze stad en deeld het centrum in twee_en. Echt het oude gedeelte en het nieuwe. In de stad bij de pizzaria een pizza met toetje gegeten. Met volle maag hebben wij de stadsbus terug naar de camping genomen.
26 juni 2008, ons dagelijks brood is niet op de camping verkrijgbaar. Op ongeveer 15 min. lopen door het park is een bakker. Het park wat beter bekeken en ook het kasteel. Om verdere bouwval te voorkomen waren bouwvakkers bezig om ondersteunende muren te maken enz.
In Epinal is een vermaard Prentenmuseum waar wij wel trek in hadden. Uiteindelijk viel dit tegen. Wij hadden er wat meer van verwacht. Wel waren er hele oude prenten bij.
Langs de Moesel lopend kwamen wij nog door een prachtige rozentuin. De roze droegen namen van bekende Fransen. Toch maar weer de bus naar ‘boven’ genomen.

27 juni 2008, we laten Epinal achter ons en gaan naar Stadskyll waar een Landdal Greenspark is met een camping. Via echternach, waar wij gepauzeerd hebben op een grote parkeerplaats en de Baseliek hebben bekeken, naar Stadskyll. Een grote "lawaaierige" camping door de vele jongelui, die tot ver in de nacht lawaai maakten. Maar gauw weer verder.
zaterdag 28 juni 2008. Een andere camping in Nederland gezocht. Het werd ‘De Kluver" in Winterswijk. Dochter sandra belde waar wij zaten, want ze wilden langs komen. Dus maar vlug een kado voor Ramon gekocht en terug naar de camping. Verrassing, ze blijven overnachten. Bij de camping is een klein speeltuintje waar Ramon zich uitstekend vermaakte.Vooral op het springkussen was hij niet weg te slaan.
Lekker Chinees gegeten met elkaar, Ramon, patatje en fricandel.  Later zijn we met ze’n allen naar Obelink geweest. Deze Mega campings zaak is helemaal vernieuwd en ziet er nog mooier uit. En werkelijk alles is hier verkrijgbaar.
Maandag 30 juni 2008. Aan alles komt een einde. Ook aan onze vakantie.  We reden van de camping af en hoorden een plop,plop geluid. Stoppen, en?  Ja hoor lekke achterband. ANWB wegenwacht gebeld. Andere band er op en naar bandenservice in Winterswijk gereden. Band na laten kijken. Wat Bleek? De ventiel was kapot. Daarop alle ventielen van de andere banden ook na laten kijken. De helft was aan vervanginging toe. Dit gelijk maar gedaan. Want veiligheid gaat boven alles.

Totaal deze vakantie gereden km: 3635. Valt mee deze keer. Wat valt op? Dat wij in Frankrijk toch maar naar campings zijn gegaan. Er waren veel niet onderhouden camperplaatsen waar wij ons niet veilig voelden. Tja, het zij zo.
Thuis nog de nieuwe luifel gemonteerd.

EINDE VAKANTIE 2008.

Donderdag 6 juni, eindelijk op pad. De camper is weer helemaal up to date en wij ook. Via Duitsland en de A31 richting zuiden. Doel was een camperplaats in Bad Schonborn vlak bij Heidelberg. Lekker rustig aan gereden, wat ook kon, want het was nationale feestdag in Duitsland, wat betekend dat er zeer weinig vrachtverkeer op de weg was. Dat rijd wel zo prettig. Na diverse stops kwamen wij bij de camperplaats in Bad Schonborn. Deze ligt nabij een wellnes centrum, waar een  sauna en zwembad is en waar je lekker eten in het restaurant kunt. Dit is een zogenaamde top camperplaats. Echter je kunt er wel douchen en gebruik maken van een WC, maar hiervoor moet je betalen in het Wellnes centrum. Het is een vrij grote camperplaats met 44 plaatsen, allemaal verhard.
De volgende dag wat rond gereden langs de rivier de  Neckcar, richting Heidelberg. 

                        Onderweg mooie plaatsjes bekeken en daar gewandeld. Kastelen zijn er ook genoeg. Zoals de laatste twee foto’s van Heidelberg.
‘s avonds Michiel van de trein gehaald. Die had een prachtige snelle treinrit van Keulen naar Frankfurt met de ICE. Deze kan wel 300km per uur rijden.  Michiel had een nieuwe camera gekocht en kon hij deze in dit weekeinde mooi uitproberen.

Zaterdagmorgen met de camper naar Sinsheim gereden. Daar is een grote museum voor Auto en Techniek.  Ongelooflijk mooi. Op het dak staan de Concorde en de Toepolev. Deze kun je van binnen bekijken. Iedereen die van techniek houdt, zou daar eens een kijkje moeten nemen. 
 

    Dit is maar een inpressie van het museum. Ook staan er treinen, militaire voertuigen en vliegtuigen. Teveel om op te noemen.

Zondag een rustige dag gehad, beetje gewandeld in het park en ‘s avonds in het restaurant gegeten. De volgende dag Michiel op de trein gezet en zijn wij door gereden richting zuiden. Wij kwamen uit op een camperplaats in Rosshaupten, vlak bij Fussen. Mooie ruime plaatsen met schone douches en toiletten. Van daar uit al mooi uitzicht op de bergen. 

Dus begon het te kriebelen en wij verheugden ons er op om de bergen in te trekken. Oostenrijk begon wel erg dicht bij te komen. Dus maar een mooie route opgezocht die ons naar Oostenrijk voerde.
Via de Fern-pass naar het plaatsje Imst gereden. Daar er geen mooie camperplaatsen waren, zijn we een paar dagen op een camping gaan staan. Kleine ACSI camping met ruime plaatsen en een geweldig uitzicht.  Daar nog een bezoek aan de tandarts gebracht om gebit te repareren. Ondertussen zijn wij naar de "slucht" gefietst en daar omhoog gelopen. Wat een water komt daar naar beneden. 

Toen een naar bericht. Schoonzus Hennie belde dat onze zwager Addy was overleden. Dat was een domper en overlegden wij of wij zouden terugkeren naar Nederland. Met dochter Sandra gebeld en besloten dat wij zouden blijven. De kinderen, Sandra en Michiel zijn naar de begrafenis geweest.

Maar goed….. elke middag om een uur of drie..REGEN!.  Dus nadat wij een paar dagen daar hebben gestaan en nog mooie fietstochtjes hebben gemaakt, besloten wij om door te rijden richting Zillertal.

Zonder vignet over de N wegen naar het zillertal gereden. Wel dwars door Insbruck, maar het is best te doen. Zo druk zijn de wegen daar niet.
Bij het begin van het Zillertal  nog wat oponthoud door dat een weg was afgesloten. Toch waren wij om het middag uur bij de camping ‘Hofer’ in Zell am Ziller. Daar een plaats opgezocht aan het einde van de camping aan een weiland met mooi uitzicht op de bergen. Dat wil een mens toch? 
Na een goede nachtrust en een lekker ontbijt met harde bolletjes (semmeln) op de fiets naar Mayerhofen gereden langs de Ziller. Langs het fietspad en de rivier loopt ook nog het spoor waar af en toe ook een Stoomtrein langs rijdt.
Mooie plaats Mayerhofen, maar wel toeristisch. En steile wegen.  Wij zijn nog even naar de Ahorn-baan gefietst. Deze baan heeft een cabine waar 160 mensen in 1 keer naar boven gebracht kunnen worden. Drie autobussen groot. Poeh…  Het begon licht te regenen en in het dorp een regenjas voor Elly gekocht. Terug op de camping gezwommen in het leuke overdekte zwembad van de camping.

15 juni zijn wij onder begeleiding van de campingbaas een wandeling in de bergen gemaakt. Met de Gerlos-cabine omhoog en via allerlei wegjes naar Brand gelopen. Onderwg natuurlijk even bij een berghut aan en de inwendige mens versterken. Daar de bus genomen weer terug naar de camping.  Na de wandeling nog een snaps gedronken en naar de mooie verhalen van de Campingbaas geluisterd.   Wij waren mooi op tijd terug op de camping, want er stak een harde wind op en het begon te regenen.  Van een ouder echtpaar (ouder dan wij) nog snel de luifel binnengehaald, voor deze de lucht in zou vliegen.

16 juni, na het ontbijt de luifel bij de buren met de hele camping weer gemonteerd. De oudjes weer blij en wij hadden een verzetje.
De zon schijnt tussen de wolken door, dus keken wij elkaar aan…..niet naar boven in de bergen vandaag. De fietsen van stal en naar Ramsau gereden. Gewinkeld daar, ook bij een tuincentrum. Op de terugweg wat lekkers bij de bakker opgehaald met ZEER WEINIG kalorien…ahum.  Lekker koffie gedronken. Met Sandra gebeld. Zij was met Michiel naar de crematie van onze zwager Addy van Urk geweest.  Verder die dag in de zon gezeten (parasol) en een boek gelezen. Tot half 4, daarna de fietsen nog gepakt om de stijve spieren van het zitten wat los te maken.

17 juni (zondag) Op de receptie broodjes gehaald. (bakker is dicht daar)  Na het eten naar de kabelbaan gereden bij Zell, kaartjes gekocht en hup naar 1750 meter. Heerlijk gewandeld en geklauterd naar de top van de Rohrberg en de Kreuzjoch. Laatste stuk was behoorlijk steil en erg vermoeiend.
Terug via een verkorte route. Ehhh… verkeerd gelopen of… wij hebben geen gemerkte stenen meer gezien en zijn maar over een alpenweide terug naar de kabelbaan gelopen.
De fietsen stonden er gelukkig nog (dit is echt nog geen Nederland) en zijn wij weer terug naar de camping gefietst.
Na het eten naar Jannes en Betsie Fleriks, ook uit Noord Sleen; "ja die waren er ook" gelopen. Leuke hernieuwde kennismaking. Rode wijn was lekker. Ook na het derde glas enz. . 

Maandag 18 juni. Wij hebben ‘s nachts veel wind en regen gehad. Camper is weer schoon gespoeld. Alle nadeel heeft ze’n voordeel zei Johan C. Nog een eind gefietst naar Stummo en weer terug op de luie kont boekje lezen. O ja, we hebben nog een parasolletje gekocht. Nee, niet tegen de regen. De zon is best fel op 800 meter.  ‘s Middags naar het dorp geweest, naar een Intersport en daar nieuwe wandelschoenen voor Elly gekocht. Ze racet er weer over. De boodschappen waren ook al weer op, dus de Spar had weer een goede klant aan ons.

Dinsdag 19 juni. Vroeg opgestaan en naar het station gefietst. Daar met de trein naar Hippach en met de bus via de Zillertaler  Hohenweg naar 2000 meter gereden. Via deze (maut)weg (20%) kun je met de auto op 2000 meter hoogte het hele Zillertal van boven bekijken. Echt  spectaculair.  Maar wij zij vanaf dez eberghut gaan lopen naar de Rastkogelhutte en van daar naar boven naar de Kreuzjoch van de Zellerberg. En verder de Mittenwandskopf, de Ranenkopf en de Arbiskopf, terug gelopen naar het beginpunt, Melchboden. Wat een mooie wandeling.  En grote rotsen waarlangs je naar beneden moest.
Tja, genieten . Om vier uur weer met de bus naar beneden. Prachtige panorama’s en smalle weggetjes. maar de chauffeur deed het kalm aan en bracht ons weer heelhuids terug. Mooie dag vandaag.
Gruss Got en Jannes und Betsie brachten ons een bezoek om te horen of de wandeling vandaag voor hun ook te doen was. De worst, kaas en..de wijn smaakten ons weer prima. Gezellige avond weer.
                        
  Even Jannes en Betsie op de foto.

woensdag 20 juni.  Zeer warm vandaag. Rustdag, lezen, boodschapjes doen. Lui zijn. Roesje?

Donderdag 21 juni. Vandaag naar de Ahorn-kabelbaan in Mayerhofen. Met een gondel waar 160 mensen in kunnen. Gigantisch. Wij konden niet direct omhoog omdat het begon te onweren. Maar na een stief kwartier gingen wij omhoog. Jannes en Betsie waren er ook en wij hadden samen niet veel trek om een grote wandeling te maken. Het weer was ook onbestendig. Daar boven wat rondgelopen en naar een berghut gegaan om een hapje te eten. (drinken) Eten was lekker en de moppen vlogen over de tafel. het was lachen, gieren, brullen. Wij zaten al aan onze taks, maar kregen van de alpenkoning van de berghut ook nog een grooot glas snaps.  Wij zijn beneden gekomen. En moesten nog met de fiets, maar Jannes en Betsie met de trein. Toch mooi zo’n gastenkaart. Je betaald een bedrag en kan dan gratis met bus en trein. En verder grote korting met de kabelbanen. Altijd doen! waarom deden wij dat niet? Domme Drenten. Begon het ook nog te regenen en kletternat kwamen wij bij de camping.
‘s Avonds in het dorp was de plaatselijke harmonie die een concert gaf. Tijdens dat concert kwamen Madels langs met een tapkraan en glaasjes. Ja hoor, al weer aan de snaps.

Vrijdag 22 juni. Zonnige dag weer. Elly ging de camper wat schoomaken van binnen, en zelf heb ik wat gelezen. Het begon ook weer te regenen.  Dus tijd om te vertrekken. Overleg gepleegd waar naar toe? Italie? Via het weerbericht op de TV zagen wij dat het overal slecht weer werd. Dus maar rustig aan weer naar het noorden besloten wij.  Op deze foto hadden wij een blik op de camping. We stonden aan de rand aan het grasveld. Mooi plekje.

Zaterdag 23 juni.  Wij gaan naar Rothenburg o.d. Tauber, onder Wurzburg.  Vanuit het Zillertal via de Achensee en de Tegesee richting Munchen. Via gewone wegen naar de camping Romantische strasse gereden en daar een plekje uitgezocht. Lekker gegeten in het restaurant, helemaal compleet voor x80 20,-. Moet je in Nederland voor komen.  Leuke kleine camping met schoon toilet en douche.

Zondag 24 juni. Op de fiets naar Rothenburg o.d. Tauber. Mooi stadje, je kunt over de stadsmuur lopen,  mooie winkeltjes, zelfs 1 waar je kerstartikelen kunt kopen. Wel struikelden wij over de Japanners, die het hele stadje in 20 minuten moesten bekijken voor ze weer de bus in gedrukt werden.  Maar goed, de foto’s spreken voor zich.

    Na al dit moois en nadat wij nog een lekker maaltje genuttigd hadden, gingen wij langs de Tauber fietsend, over steile hellingen en afdalingen naar Grellingen en van daaruit naar de camping.

Maandag 25 juni. We trekken verder. Om 11.00 uur na lekkere harde broodjes op pad. Snelwegen vermijdend reden wij naar Bad Wildungen. Weer zo’n mooi Duits stadje. Een kasteel boven op de berg. die hebben wij de volgende dag nog bezocht.
De camperplaats was een openbaring. Bijna een camping, gratis overnachten, alleen werd er een gift verlangd als je vertrekt. Voor de stroom betaal je x80 1,- voor 8 uur stroom.
Wij zijn de stad even in gelopen om een eerste indruk te krijgen. Die was goed. Omdat het al laat was bij Alyas gegeten. Turkse gastvrijheid en lekker.

Dinsdag 26 juni. Het regende wat ‘s morgens. Maar om 10 uur begon de zon door te breken en zijn wij naar het kasteel gelopen. Prachtige uniformen en geweren en buksen uit een lang geleden tijd. Maar prima bewaard gebleven. Na het kasteel nog even naar een glaswinkel vlak bij gegaan. Mooi maar duur. Dus… kijken en niet kopen.
    

Woensdag 27 juni. REGEN. wij trekken weer verder. Schoon water ingeladen en de vuilwater tank geleegd, toilet leeg gemaakt en schoon weer in de camper, zo, klaar om te vertrekken.  De weg ging via Winterberg naar Wuppertal. Daar wilden wij de beroemde zweefbaan (tram) bekijken. Laat deze nu net in groot onderhoud zijn. Een paar weken uit de roulatie. Mooi is dat.  Dus in het grote boek gekeken en een camperplaats in Remscheid  gevonden. Bij autohaus Pauli. Nee, geen auto’s, maar camper verkoop van o.a. de Concorde, Euramobiel en possl. Campers van 2 ton. En tweede hands van 138.000 euro.
Camperplaats was per overnachting x80 3,- voor de stroom. Grote stad, Remscheid, Hollandse patat met frikandel gehad en wat gewinkeld daar. met de taxi weer terug, omdat ik het in de rug had en Elly pijn in de knie. Mooi stel kneuzen zo. Maar goed, de taxi was maar x80 7,- .

Donderdag 28 juni. Vlak na Remscheid hebben wij nog even naar de hoogste spoorbrug van Duitsland gekeken. Best hoog.   
Wij komen al dichter bij Nederland. Kalkar leek ons wel leuk. Leuk stadje met een grote camperplaats vlak bij. Daar de kerk bekeken, mooi houtsnijwerk in drieluik en mooie indrukken opgedaan. Het mooiste vind ik dat er zo’n devote rust heerst. 

Vrijdag 29 juni. De laatste dag. Nog even in Winterswijk bij Obelink langs gegaan. Eindelijk een deurgordijn die mij bevalt. Waar je gemakkelijk mee in en uit kunt lopen.
Via de A 31 in Duitsland terug naar huis gereden. Daar stond van de kinderen mooie bloemen op de tafel en een nieuwe foto van Ramon.
Gelijk de camper maar schoongemaakt. Heeft hij verdiend. Meer dan goed gelopen. Och, toch nog een dippie? De achterbumper gescheurd. Rot diesels, trillingen worden erg naar de bumper door gegeven. Bij Chamai Design in Stadskanaal laten repareren en laten vullen met Pur. Ziet er weer stevig uit.

                                                          EINDE VAKANTIE 2007

Weekend naar Rendsburg, Duitsland.

Waarom naar Rendsburg? Voor u onbekend? Nou voor ons ook. Onze zoon, een echte treinofiel, was aan het surfen op internet. Daar kwam hij een 42 meter hoge spoorbrug tegen, die met een lus helemaal om een stadswijk heen loopt om weer op landniveau en het station uit te komen. Of wij een dag met hem mee wilden in de trein. Nee dus, want met de camper ben je vrijer en heb je meer mogelijkheden.  Onze zoon met de trein en wij de camper  gepakt. Vrijdag 4 mei ’07 om 8 uur vertrokken van huis uit Noord Sleen. Via Meppen, Cloppenburg,via autowegen en regionale wegen. Veelal kun je daar wel 100km/uur rijden. Echter het laatste gedeelte naar Cloppenburg mochten lokaal verkeer; lees tractoren, de weg onvelig maken. Dat houdt wel op. Maar de A1 waar wij via Bremen naar Hamburg gingen, ging voorspoedig. Vooral bij de grote steden wordt het een 6 baans snelweg. Al gauw zagen wij de contouren van Hamburg. Voordat wij de Elbetunnel in doken, nog even een blik op de geweldige brug over de Elbe, met wel erg stijle hellingen. Dan maar door de 2,6 km lange tunnel.
Rendsburg ligt ongeveer 90 km boven Hamburg. Om Rendsburg te bereiken voert de autosnelweg ons over een 40 meter hoge viaduct over het Nord-Ostsee kanaal.  Dit kanaal, vergelijkbaar met het Noordzeekanaal naar Amsterdam, kan ook grote schepen aan. Dit kanaal loopt van Kiel aan de Oostsee naar Brunsbuttel aan de Duitse bocht (Elbe-Noordzee)en is +- 100km lang. Jaarlijks passeren meer dan 100.000 grote schepen Rendsburg onder begeleiding van hun nationaal Himme door het plaatselijk Nord Ostsee kanaal cafe.

In Rendsburg zijn 2 camperplaatsen. Wij gingen naar Wohnmobil-Hafen und Cafe Eiderblick aan de Eider op 10 minuten lopen van het centrum. Een wel hele mooie camper plaats voor 44 campers. Elke plaats voorzien van stroom via een digitale meter waar je x80 0,50 in doet voor stroomgebruik. Verder zijn er douches, toiletten, wasruimte. Douches ook met munten, x80 0,50. Dit gescheiden voor mannen en vrouwen. Schoon en netjes.  De parkeerkaart kun je uit een parkeerzuil halen met munten of kopen bij de Kiosk. Ook zijn hier de broodjes te bestellen.  De plaatsen zelf zijn voorzien van een grindbodem, die niet overal waterpas is. Toch kun je spreken van een supercamperplaats.

Via een voetpad door het (beelden) park ben je zo in het centrum en bij het station. In de stad zelf zijn vele bezienswaardigheden. maar wij kwamen voor de spoorbrug. Deze spoorbrug is 100 jaar geleden gebouwd en is 42 meter hoog boven het Nord-Ostsee Kanaal. Door deze hoogte is het niet mogelijk om direct richting station af te dalen. Dus wordt er een 4,5 km lange lus om een stadswijk van Rendsburg gemaakt om op landniveau te komen.
Zeer bijzonder is de zwevende veerpont, die aan kabels onder aan de brug hangt en maximaal 4 auto’s en voetgangers (fietsen) kan vervoeren.  Natuurlijk hebben wij hiermee een overtocht gemaakt. ook zijn wij met de trein over de brug gekomen.

                     Omdat wij vernamen dat er een trein naar het schiereiland Sylt rijdt, hebben wij besloten om deze rit te maken. Met behoorlijk nieuw materiaal (diesel) naar Husum, daar overgestapt op een electrisch trein naar Westerland op Sylt. Auto’s kunnen niet via de landtong naar het eiland, deze dienen van de autotrein  gebruik maken.

Daar de tijd in een weekend kort is, namen wij dezelfde route ook weer terug naar huis. Dit ging wel voorspoediger dan de heenreis. Reden? Geen vrachtverkeer in het weekend.
Dus bent u op weg naar Denemarken? Denk dan eens aan een tussenstop in Rendsburg. Best wel interessant om daar eens te overnachten. Er is ook een parkeerplaats onder de brug, waar je kunt genieten van treinen en grote passerende schepen. Dus; wie weet?

Ab jagersma 

Download 19_pa_en_ma_op_weg_naar_nederland.wmv 

31 maart 2007, bij km stand 16.963, heeft de camper een grote beurt gehad en is weer helemaal klaar voor het komende seizoen. Er is een nieuwe distributieriem en spanner opgekomen,  motor olie en filters vernieuwd. Achter waren de remmen nog prima, maar voor liepen de remblokken op zijn laatst. Dus nieuwe remblokken. ook bleek het achterste gedeelte van de uitlaat niet helemaal meer fris. ook daar een nieuw stuk op gekregen.
Bij de APK bleek de toestand prima te zijn. Roetmeting had een waarde van 2.34. Deze mag 3.0 te mogen zijn. Foefje om dit te bereiken is: een kilometer of 3 even met veel toeren in de tweede versnelling rijden. dan blijkt er een goede verbranding van de roetdeeltjes te zijn. Zoals bleek. Bij afmelding kwam er geen inspectie, zodat de camper er weer voor een jaar tegen aan kan.
Zoals de Monteur zei:   Algehele toestand van de camper is techtnisch nog zeer goed. dat geeft vertrouwen en wachten op een mooi seizoen.

Een herst vakantie. Naar St. Goar aan de rijn. Wij hadden gehoord dat daar een grootst vuurwerk zou zijn, op de zaterdagavond. Willie en Wycher waren ons dinsdags  al vooruit gegaan naar de camping. Wij volgden donderdags. Bij het aanmelden kregen wij geen plaats toebedeeld. Zie maar dat je wat vind, zeiden ze. wij denken dat hier normaal 350 plaatsen waren. Maar nu met het vuurwerk stonden er wel 800 caravans en campers. Mudje vol en eigenlijk niet verantwoord. Als er brand uitbrak dan kon je nergens heen. Wij vonden in de bocht een plekje omdat een vriendelijke gast zijn auto voor de tent zette.   Harry en Etje zouden ook komen en daar in een hotel of "zimmer vrij" zouden gaan. Ze kwamen met de motor en …. vergeet het maar. Tot ver in de omtrek geen plaats meer te vinden om te overnachten. Teleurgesteld zijn zij naar Zuid Duidsland verder afgereist.

Wij zijn, op de fiets naar boven, 6% stijging, naar de Lorelei gegaan. Dwars door het bos, over landerijen, stijgingen, country cross door het land. Maar wel leuk.

Zaterdag kwam Michiel met de trein. Hij heeft ‘s nachts overnacht bij ons in de camper.
Dan het vuurwerk, wij zijn al vroeg naar het centrum gegaan en een plekje gezocht bij het water. Naar later bleek was dit een uniek mooi plekje. Alles was van dichtbij te zien. Fantastisch. Nu kun je vuurwerk nooit navertellen, maar ik verzeker u dat dit het mooiste vuurwerk was dat ik ooit heb meegemaakt. Pure Rijnromantiek is het thema van deze avond. De tegenover elkaar liggende zustersteden St.-Goar en St.-Goarshausen vieren aan de voet van de Loreley en de romantische burchten Rheinfels, Katz en Maus, een prachtig feest met maar liefst vier uurwerken. Wie dit vanaf de Rijn wil meebeleven, reserveert een plaats op xe9xe9n van de 70 schepen van de witte vloot. Om 20u.30 is er verlichting van alle huisfronten en voorwerpen in de Rijn, Bengaalse illuminatie van de burchten , steden en hoge oevers. Om 20u.45 is er vuurwerk vanaf de burchten Katz (St.-Goarshausen) en Rheinfels (St.-Goar); sprankelend slotakkoord vanaf het midden van de Rijn.           Ze hadden een platbodem vol met vuurwerk midden in de rijn liggen, vanwaar het vuurwerk werd afgestoken. Ook van af beide kastelen aan beide zijden van de rijn werd vuurwerk afgestoken. De federwijn smaakte geweldig, net frisdrank met een vleugje alcohol. Zelfs Michiel dronk hier van. Lekker man.

De volgende dag vertrokken er veel caravans en hebben wij nog aan de rijn gestaan. Dat is ook mooi. Michiel naar de trein gebracht en zijn wij nog een eind wezen fietsen naar Boppard en weer terug. In Boppard op terrasje gezeten en genieten van de boten op de rijn. Ook zijn wij nog naar Bingen gefietst. Daar staat een kasteel op een eiland in de rijn. Deze waren ze aan het restaureren, dus maar geen foto gemaakt. Via een slecht fietspad terug naar st. Goar terug onder de Lorelei door. Wel erg nauw daar. Met de pont weer over en genieten van een heerlijke maaltijd.
Zo kwam aan deze herstvakantie een eind. Best wel leuk gehad.

Op zaterdagavond eerst nog SVBO za 1 – SVBC 1 gefloten. SVBC was iets te sterk, maar leuke pot.

2 september moest ik Westerwolde 1 – NKVV 1 fluiten in Vlagtwedde. Maar de emelten gooiden roet in het eten. De wedstrijd werd verplaatst naar Bourtange. Dus voor ons ook een andere camping gezocht. Net buiten Bourtange is de mini camping en Gasterij Alberta hoeve. leuke nette camping, met schone wasgelegenheid. We hebben daar een behoorlijke fietstocht gemaakt o.a. naar Veendam. In het centrum een kop koffie met appelgebak genuttigd en via Vrieseloo terug. In Vrieseloo nog een paar kilo brooddeeg gekocht bij de molen.

Zo een leuk weekend gehad, leiuke wedstrijd en de fietsen maakten weer veel kilometers. Alleen die lekke banden en die verrekte franse ventielen. Laat  die Fransen zelf met die rotdingen pielen.

Op zaterdagavond 26 augustus 2006, moest ik de beker wedstrijd Veendam 1894 – Borgercompagnie, fluiten. Dus Elly de camper ingepakt donderdags en naar Borgerwold in Veendam. Borgerwold is een camperplaats voor 50 campers, waar je stroom en water kunt krijgen en je vuil water kunt lozen. Verder is het  Borgerswold een prachtig recreatiegebied. Hier is van alles en nog wat te beleven. Voor jong en oud. Het gebied heeft een oppervlakte van maar liefst 450 hectare, waarvan ruim 100 hectare water.

Fiets-en wandelpaden, In Borgerswold (het woud van de burgers) zijn fiets- en wandelpaden te vinden met een totale lengte van 25 kilometer. Dit is genieten van rust en ruimte in een schitterende omgeving. Ook joggers kunnen hier prima hun energie kwijt, evenals de mountainbikers (kijk voor meer informatie over de mountainbike-routes op www.borgerswold.nl).

Sportvelden, Voor de basketballiefhebbers is een basketbalveld ingericht. De fanatieke tennisser kan perfect een balletje slaan op xe9xe9n van de tennisbanen. Speciaal voor de skaters is een skatebaan aangelegd. Ook ontbreekt een midgetgolfbaan niet.

Wij hebben in dit gebied prachtig kunnen rondfietsen en fijn gewandeld. Hadden dit niet verwacht. Zaterdagavond leuke wedstrijd gefloten.

Daar ik scheidsrechter voor de KNVB ben, werd ik uitgenodigd om de wedstrijd tussen  Zeijen en Zuidlaren, een bekerwedstrijd te komen fluiten. Dus op donderdagmiddag naar Norg, camping "Centrum" een svr camping. Midden in Norg. Dus zo naar het centrum wandelen, boodschappen doen om de hoek en heerlijk fietsen in de bossen rondom Norg.

O, ja, Zuidlaren won met maar liefst 7 – 0. Elly kwam mij om 9.00 uur ophalen en zijn we samen terug inhet donker, naar de camping gefietst.